Heel lang geleden stond er bij ons thuis af en toe koolrabi op het menu. Geen groente waar kinderen dol op zijn. Dus zocht mijn moeder het in de vorm: ze sneed er frietjes van en roosterde die in de oven. Zelfs met mayonaise erbij smaakte het allesbehalve naar patat.
Sinds ik zelf beslis wat er op tafel komt, hoort koolrabi er niet meer bij. Ik was de groente dan ook helemaal vergeten. Maar als bio-tuinder Joep van Aaken appt dat er bij de Noaberboeren in Haaksbergen rode koolrabi wordt geoogst, besluit ik deze ‘vergeten groente’ nog één kans te geven.
Dus schuif ik op een zonnige vrijdagmiddag aan bij de boerderij op landgoed Het Lankheet. Joep van Aaken zit met Noaberboer Stefan Fokkink aan de thee. De oogst van vandaag is binnen. Straks zullen zo’n 130 leden hun wekelijkse kratje groenten ophalen. Nu is het tijd voor koolrabi.
Joep moet lachen als ik het koolrabi-frietjes verhaal vertel. Zelf heeft hij ook zo’n griezelgeschiedenis. „Wij kregen ’m vroeger in blokjes in een melksausje. Bij ons ging overal een melksausje overheen. En alle groenten waren flink doorgekookt.”
Sinds hij als vrijdagvrijwilliger bij Noaberboeren de handen uit de mouwen steekt, heeft hij zich gebogen over lekkere recepten met deze vergeten groente. „Je kunt ’m roosteren in de oven en serveren met knoflookboter en Parmezaanse kaas. Wokken is ook heel lekker. Maar nu maak ik er een salade van.”
Op de tafel bij de groenteschuur legt hij de ingrediënten klaar. Eerst snijdt hij de koolrabi in flinterdunne stukjes. Het is de basis, op kringloopbordjes geserveerd. Stukjes appel, verse lente-ui, een handje walnoten, gesneden dadel en de dressing die hij thuis al heeft voorbereid. „Appelazijn, mayonaise en citroensap. Allemaal biologisch.”
Hij maakt de salade af met geitenkaas, en proeven maar. Het is heerlijk. Fris. De smaak van de koolrabi is zacht, ijsachtig zoet en lijkt licht op die van radijs. Het combineert mooi met de zoete dadels en de romige geitenkaas. Dit is voor herhaling vatbaar. „Lekker als lunch of een frisse start van een etentje”, luidt het oordeel van boer Stefan.
Terwijl de boer weer naar het land gaat om bieten en wortels te zaaien, krijg ik van Joep twee koolrabi’s mee. Een lichtgroene en een rode. Thuis geef ik het patatrecept nog een kans. Met een vleugje olie en wat cajunkruiden gaan ze de oven in. Om er knapperig weer uit te komen. Met wat knoflookmayonaise erbij is de smaak van vroeger eraf. Deze groente ga ik niet meer vergeten.
Dit artikel is te lezen op Tubantia.