Noaberboer Stefan was dit keer te gast bij KappeNow van RTV Sternet. Hij vertelde over zijn Zorgboerderij Lankheet Tuin- en Boszorg, waar hij samen met de deelnemers van de dagbesteding werkt op Landgoed Het Lankheet en op het land van de Noaberboeren. De mensen met wie hij daar werkt vormen een diverse groep, maar één ding hebben ze gemeen: ze werken graag buiten in de natuur!
Transcript video
Welkom bij KappeNow. Mijn naam is Michel van der Voort en naast mij zit mijn collega Jolanda Bouwmeesters. Tegenover ons zit een echte Noaberboer, namelijk Stefan Fokkink. Stefan, welkom.
Dankjewel.
Ik begrijp dat jij heel graag iets wilt vertellen over de zorgonderneming die onderdeel is van Noaberboeren.
Ja, de zorgboerderij is niet alleen onderdeel van Noaberboeren, maar van het hele Lankheet. Het heet ook Zorgboerderij Lankheet, Tuin- en Boszorg. Dus we werken op de tuinderij en we werken ook in het bos. En we hebben zelfs nog een stuk kwekerij bij het hoofdkantoor, bij het Veldwerkcentrum Het Lankheet.
Betekent dat dat jullie dus ook kool en sla en wortels en dergelijke verbouwen?
Ja, we verbouwen heel veel verschillende groenten. We willen ook graag dat mensen echt met heel veel verschillende groenten in aanraking komen. Niet alleen de groenten die in de supermarkten zijn, maar gewoon een veel breder scala aan groenten.
En jij zit specifiek ook op de zorg. Zorg en Noaberboeren. In het vorige gesprek heb je al iets verteld over dat Het Lankheet voor jou een ideale omgeving is. Waarom is dat dan?
Ik kom zelf vanuit het ‘groen’, dus heel veel vanuit de teelt. Groenteteelt vind ik heel erg leuk, maar op een heel menselijke manier. Ik heb altijd met mensen gewerkt, maar dan ook in het groen en in de teelt. En dus ook met de zorg is dat gewoon een hele mooie combinatie.
Wat is er nou zo leuk voor deze mensen om daar werkzaam te zijn, om daar te helpen en hun vaardigheden in te zetten?
Heel veel mensen die hier komen op de zorgboerderij, hun wereldje is eigenlijk soms heel klein geworden. En hier nemen we mensen gewoon weer echt mee naar buiten. Dat is een kwaliteit op zich. We bieden zo een actieve dagbesteding aan. Dus je doet gewoon werkzaamheden die je normaal ook zou doen, ook met vrijwilligers, maar nu ook met zorgdeelnemers.
En als mensen dan weer naar huis gaan en zeggen: “Ik heb een lekkere dag gehad, ik heb lekker gewerkt, heerlijk buiten.”
Merk je dan dat ze daar echt helemaal voldoening in vinden?
Jazeker, heel veel.
En wat voor soort, ja, ‘doelgroep’ klinkt een beetje oneerbiedig, voor wie is de zorg?
We hebben gemengde doelgroepen. Ik heb een aantal ouderen van het Wiedenhof. Ik heb ook deelnemers via de WMO hier in Haaksbergen. De WMO is de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, dus mensen die voor een korter traject komen. We zijn een jonge zorgboerderij, maar we willen ook graag met meer mensen in zee: bijvoorbeeld mensen met niet-aangeboren hersenletsel of mensen met een verstandelijke beperking. Dus echt wel een gemengde doelgroep, die het gewoon lekker vindt om in het groen te werken.
Want dat is wel belangrijk, hè. Als je helemaal vies bent van aarde en beestjes en dingetjes, dan zit je niet helemaal op je plek.
Nee, dan zit je niet op je plek. Je moet er wel wat mee hebben, ja, klopt.
Maar als je dan mensen hebt bijvoorbeeld van het Wiedenhof, en die komen een ochtend bij mij, en als ze dan naar huis gaan en zeggen: “Nou, ik heb lekker gewerkt,” Dat zijn wel jongdementerenden die het ook nog fijn vinden om actief betrokken te zijn. Dat ze dan naar huis gaan met: “Ik heb lekker gewerkt”, is gewoon heel fijn en heel leuk.
En ze doen er ook echt toe dan.
Zeker.
Waar ik nu ook wel benieuwd naar ben: de groente en andere dingen die verbouwd worden bij Noaberboeren, is daar een link met de zorg? Verwacht je van de mensen dat ze daar ook een mening over hebben, of hoeft dat helemaal niet?
Dat hoeft niet, maar het is wel heel leuk. Pas hadden we nog een groep van het Wiedenhof. Die zeiden: “We moeten aardperen oogsten, maar ik heb ze nog nooit gegeten. Zou ik wat mee mogen nemen?” Dan gaan we dat koken op het Wiedenhof en dan gaan we daar gewoon iets lekkers van maken. Ik heb het recept in een overdrachtschrift meegegeven en toen hebben ze daar aardperensoep gemaakt. Dus ja, mensen op die leeftijd die dan toch nog iets nieuws ervaren, dat vind ik ook heel mooi.
Ja, zeker leuk. Dus ze eten er lekker van mee.
Ja, zoals het hoort.
En wat voor werkzaamheden doen de… ja, noem je dat dan cliënten, of noem je dat…?
Deelnemers.
Dat vind ik ook gezelliger klinken.
Ja. Het is gewoon heel divers wat mensen kunnen.
En in het bos, wat doen ze daar allemaal?
Op dit moment zijn we bijvoorbeeld bezig om op de heide boompjes eruit te halen. Er zijn wat heidevelden extra aangelegd. Daar komen allemaal jonge boompjes op; die zijn we weer aan het verwijderen. Je hebt wandelpaden, die zijn soms behoorlijk dichtgegroeid. Die ga je dan snoeien, zodat die wandelpaden weer goed bereikbaar zijn.
Maar je hebt ook gewoon: waar we samenkomen, daar ligt heel veel blad, dus gaan we ook bladruimen. In de kwekerij hebben we zaad verzameld in het bos. Dat gaan we in potten doen en opkweken daar. Daar kan iedereen aan meehelpen aan een mooie staande kweektafel. En zo kan iedereen eigenlijk op zijn manier een stukje meehelpen.
Wat een heerlijke invulling van de dag.
En nou hebben we het hier over zorg, maar zijn er daarnaast dezelfde activiteiten voor mensen die denken: ik heb daar gewoon zin in om dat te doen, los van een zorgvraag?
Als je bijvoorbeeld bij de Noaberboeren bent, dan heb je wel dat vrijwilligers of coöperatieleden van de Noaberboeren min of meer hetzelfde werk kunnen doen. Soms zijn er mensen die ook in een re-integratietraject zitten en die zeggen: ja, het is eigenlijk ook wel goed dat die gewoon andere mensen ontmoeten. Die kun je ook gewoon samen laten werken. En dat kan ook in Het Lankheet, want er zijn ook vrijwilligersgroepen in Het Lankheet. Dus je kunt zeggen: we kunnen samen dingen doen, of je kunt apart dingen doen. Je kunt zelf tegen een zorgmedewerker zeggen: misschien heb je nu die zorg nodig, maar stel je voor je vindt het hier zo leuk en je gaat straks weer terug naar een baan. Dan kun je ook verder in Het Lankheet in een vrijwilligersgroep en dan kun je toch betrokken blijven. En dat maakt het wel mooi.
Dus dan kun je altijd verbonden blijven aan datgene wat je zo leuk vond.
Jazeker.
En heb jij nu vanuit de gemeente ondersteuning bij dit soort werk?
Ja, zeker. Ik heb een aanvraag via de WMO, dat is een aanbesteding. Daar ben ik in gegund, dus ik heb een officieel samenwerkingsverband met de gemeente. Afgelopen vrijdag is de nieuwe burgemeester op bezoek geweest, dus we hebben diverse contacten. Ze ondersteunen ook contractueel en zo, dus dat doen ze wel.
En de mensen die bij jou komen, zijn dat allemaal inwoners van Haaksbergen, of komen ze ook uit andere gemeentes of uit de omgeving?
Het zijn voornamelijk inwoners van Haaksbergen, maar goed, we zitten natuurlijk in Het Lankheet, deels in Gelderland. Die mensen zijn ook welkom, dus dat is zeker mogelijk. Maar we zijn nog vrij jong, dus we zijn nog niet heel groot.
Stefan, wat vind je nou zelf het allerleukste aan dit hele gebeuren? Waar geniet je zelf het meest van?
Dat je toch met mensen iets heel leuks aan het doen bent. Je doet iets nuttigs. Of nu zij het werk doen of andere vrijwilligers het werk doen: dat die mensen dan gewoon echt blij naar huis gaan.
Dat maakt jou dan ook weer blij.
Mij maakt dat heel blij, ja. Ik vind dat echt heel leuk.
Mogen wij je ontzettend bedanken dat je dit mooie verhaal bent komen vertellen. En mochten mensen nieuwsgierig zijn, dan kunnen ze altijd even contact opnemen met Noaberboeren of met jou, met Stefan. Dan komt dat allemaal dik in orde. Stefan, heel erg bedankt en heel veel plezier verder nog, en succes met het mooie werk!