Noaberboer Nicole was op gesprek bij KappeNow van RTV Sternet. Ze vertelt hoe ze bij Noaberboeren terechtkwam en op haar eigen manier bijdraagt aan onze gemeenschap. Hoewel ze niet op het land kan meehelpen, is ze actief in de communicatiewerkgroep waar ze verhalen deelt over wilde planten, kruiden, en andere onderwerpen. Ze laat zien dat ieder lid op zijn of haar manier een waardevolle bijdrage levert, of dat nu door mee te werken op het veld is of door onze verhalen naar buiten te brengen.
Transcript van de video
Welkom bij KappeNow. Mijn naam is Jolanda Bouwmeesters. We hebben een heerlijke zomervakantie achter de rug. We gaan weer beginnen. En wie mag de spits afbijten? Ja jij hè? Wie ben je? Stel je eens voor.
Ik ben Nicole Schut en ik woon in Haaksbergen met mijn man en ik ben hier namens de Noaberboeren vandaag.
Ja. Ben je geboren en getogen in Haaksbergen?
In Enschede.
In Enschede. Oké, dat dacht ik al. Jij komt namens de Noaberboeren. Een heel mooi project is dat, hè? Vertel daar eens wat over.
De eerste keer dat ik er kennis mee maakte was op de kerstmarkt. Dat was nog voor ze daadwerkelijk gestart zijn.
Toen hoorde je daarover?
Ja, ze stonden op de markt om mensen te informeren, enthousiast te maken. En ik was eigenlijk gelijk enthousiast, maar ik had mijn eigen moestuin nog. Maar het idee van moestuinieren, biologisch en samen met een grote groep mensen en heel erg in de buurt, dat sprak mij heel erg aan. Maar ik heb er toen even geparkeerd omdat ik mijn eigen tuin nog had. Toen vanwege mijn gezondheid kon ik mijn eigen tuin niet meer onderhouden. En toen bleek dat ik twee buren had die wel bij de Noaberboeren zich al hadden aangesloten.
Dat verlaagde de drempel dan denk ik.
Ja. Nou, in elk geval om een keertje te gaan kijken. En dat was toen in april begonnen en ik geloof ergens in oktober ben ik toen met mijn buurman een keer meegegaan toen hij daar op het land ging werken.
Ja.
En ja, ik vond het gelijk heel fijn binnenkomen daar. Een leuke groep mensen. Ze waren daar gezellig met elkaar aan het werk en Willem heeft mij toen een rondleiding gegeven.
En je was verkocht?
Ik was bij de bloementuin gelijk verkocht.
Oh, is er ook een bloementuin?
Ja, we hebben een pluktuin en vooral de rijen met de goudsbloemen die daar toen nog vol in bloei stonden. Toen maakte mijn hart wel een sprongetje en toen dacht ik gelijk van nou, hier wil ik wel graag bij horen. En toen heb ik een proefabonnement genomen. Vrij laat in het seizoen. Maar ja, ik ben gek op pompoenen.
Oh, dus je viel dan toch wel met je neus in de boter.
Ja. En de bloemen staan er ook nog, eigenlijk totdat het gaat vriezen. Dus ik heb toen vier weken met heel veel plezier daaraan geproefd en toen kon ik wel wachten tot volgend jaar, want in de winter hebben we een korte stop, maar afgelopen jaar was die maar heel kort. Dus ik heb me eigenlijk gelijk aangesloten.
En nog steeds met volle tevredenheid en heel veel plezier ben je daar te vinden. Wat doe je daar precies? En hoeveel uur ben je daar?
Nou dat is heel wisselend. Vanwege mijn fysieke toestand kan ik jammer genoeg niet op het land werken. En in het begin had ik een beetje moeite met mijn weg vinden. Je gaat je groentes ophalen en je spreekt wat mensen op de borrel de eerste vrijdag van de maand. Maar het was nog een beetje zoekende, want het voelde een beetje maf, want je hebt het idee van: nou, er zijn hier groentes aan het telen en ik kan niet op mijn knieën op de grond werken.
Dus je zocht iets van: wat kan ik dan doen om inderdaad dat wij-gevoel ook te krijgen.
Ja, precies. En toevallig, dat was eigenlijk een beetje een foutje, kreeg ik een mailtje van Priscilla, iemand uit het bestuur, die Nicoline een mailtje stuurde. En ik ben Nicole.
Dat kwam bij Nicole terecht.
En Nicoline zit in de communicatie-werkgroep, want we hebben allerlei werkgroepen die niet allemaal fysiek gericht zijn.
Met de vraag of Nicoline wat wilde schrijven over dit of dat. En ik had niet gelijk in de gaten, ik dacht: ze heeft mijn naam gewoon verkeerd. Nou wat leuk. Dat lijkt me eigenlijk best heel leuk. Dus toen heb ik gereageerd en toen bleek ze dus eigenlijk niet mij te bedoelen. Maar toen zei ze: “Oh, wat een leuk idee. Waar wil je dan over schrijven?” En nou ja, welkom. We blijken socials te hebben en daar worden stukjes gepost. Ik heb in de periode dat ik ook privé zoekende was wat meer interesse gekregen voor wilde planten en kruiden en de natuur en hun werkzaamheden. Daar wilde ik graag wat over vertellen. En zo ben ik er eigenlijk een beetje ingerold.
Wat een toeval. Maar ja, het moest gewoon zo zijn. En Nicoline, zit zij dan ook bij communicatie toch nog uiteindelijk wel?
Zij helpt mij met het posten. Zij beheert de social media en helpt mij met posten. Nou, we zitten met meer mensen in dat schrijfclubje. De ene ik ben wel van de langere stukjes, ik kan het heel slecht kort houden.
Oké. Hm hm. Moeilijk is dat ook hè.
Ik vind het lastig. Maar dat maakt ook niet uit. Daar heb je wel weer verschil in wat de mensen brengen. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen interesse en zijn talenten. En zo ben ik er eigenlijk toevallig een beetje ingerold.
Goh, wat een mooi verhaal. Wat leuk om te horen. En hoe bevalt het jou de groentetjes en het aanbod? Heb je het ook voldoende aan of moet je nog bijkopen in de winkel?
Nou, in de periode dat we echt veel groentes hebben, dan koop je een keer wat champignons of iets wat je dan toevoegt. Ja, asperges een keer of dingen die je niet van het land hebt. Want je moet echt wel je best doen om het elke week op te krijgen.
Je moet goed dooreten. Maar ja, je eet lekker mee met de seizoenen en het schijnt ook wel heel gezond te zijn, hè. Dan krijg je alle stofjes wel binnen.
Precies. Dus als jij hier in Nederland woont en je eet wat hier lokaal op dat moment geoogst kan worden, daar heeft jouw lijf in dit klimaat gewoon het meeste behoefte aan.
Ja. En dat hoeft dan ook niet van ver weg te komen. Dat scheelt ook weer een heleboel.
Ja, dat is ook beter voor het milieu. Nicole, we zijn alweer bij het einde van het interview. Het gaat razendsnel. Stel dat mensen nou wat meer willen weten over Noaberboeren: kunnen ze langskomen of kunnen ze ergens op een website iets vinden?
Ja, we hebben een website noaberboeren.nl met heel veel informatie. Er staan ook alle stukjes die geschreven zijn onder het blog, veel stukjes van mij onder andere. We hebben één keer in de maand een rondleiding. En daar wilde ik graag even reclame voor maken. Aankomende 27 september hebben we een evenement georganiseerd op het erf van Noaberboeren waar we een markt hebben met rondleidingen over het landgoed. Heel veel mensen die wat komen vertellen over een stukje. Want wij zijn onderdeel van het Lankheet. En op de markt bieden we allerlei creatieve dingen aan die geïnspireerd op de natuur vaak door de leden zelf gemaakt zijn.
Dus 27 september, wil je er meer over weten, is dat de kans om even te gaan kijken en informatie op te halen.
Nicole, heel erg bedankt dat je aansloot en heel veel plezier bij Noaberboeren.
Dat gaat wel lukken. Dankjewel.